Google

Zmiany klimatyczne » Świat wobec zmian klimatu » Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych

Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych

Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC) została podpisana w czerwcu 1992 podczas Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro przez przedstawicieli 154 państw. Głównym celem Konwencji jest stabilizacja koncentracji gazów cieplarnianych w atmosferze na poziomie, który „zapobiegłby niebezpiecznej antropogenicznej ingerencji w system klimatyczny” (UNFCCC, 1992).

Konwencja ustanawia główne zasady, którymi powinny kierować się państwa w dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Między innymi zasadę, mówiącą o konieczności podjęcia działań, które zapobiegną lub zminimalizują negatywne skutki zmian klimatycznych. Brak naukowych dowodów potwierdzających zagrożenie nie powinien być argumentem powstrzymującym podjęcie takich działań. Inne zasady mówią o konieczności promowania zrównoważonego rozwoju oraz konieczności podjęcia przez państwa rozwinięte głównej roli w przeciwdziałaniu zmianom klimatu.

Zarówno państwa wysoko rozwinięte wymienione w Załączniku I, jak i państwa rozwijające się, podpisując Konwencję przyjęły na siebie szereg zobowiązań. Do zobowiązań tych należą: publikowanie raportów o antropogenicznych emisjach gazów cieplarnianych, formułowanie i wdrażanie krajowych i regionalnych programów redukcji emisji, popieranie transferu technologii pozwalających zapobiegać emisjom, popieranie zrównoważonego zarządzania, a także współpracy w zakresie badań naukowych związanych  ze zmianami klimatu.

Państwa rozwinięte dodatkowo zobowiązały się do  redukcji emisji gazów cieplarnianych do poziomu z roku 1990. Najbogatsze państwa, wymienione w Załączniku II zadeklarowały, iż zapewnią nowe fundusze, które pomogą państwom rozwijającym się wywiązać się ze zobowiązań wynikających z Konwencji. Państwa te będą także umożliwiać dostęp do nieszkodliwych dla środowiska technologii.

Konferencja stron

Najwyższym organem Konwencji jest Konferencja Stron. Stronami są wszystkie kraje które ratyfikowały konwencję (do lipca 2001 było ich 185). Konferencja Stron czuwa nad procesem wdrażania postanowień Konwencji przez państwa, weryfikuje nowe informacje naukowe dotyczące zmian klimatycznych, a także wprowadza nowe postanowienia do Konwencji poprzez poprawki i protokoły. W grudniu1997 roku odbyło się spotkanie Konferencji Stron, na którym podpisany został Protokół do Konwencji zwany Protokołem z Kioto.

Protokół rozszerza postanowienia Konwencji, przyjmując za cel doprowadzenie do redukcji emisji gazów cieplarnianych łącznie przez państwa rozwinięte w latach 2008 – 2012  o przynajmniej 5%. Protokół jest pierwszym międzynarodowym postanowieniem dotyczącym zmian klimatu mającym moc prawną.

Polska ratyfikowała Konwencję w dniu 28 lipca 1994 roku (więcej informacji na ten temat w dziale: Polska wobec zmian klimatycznych).
 

Źródła:

  • Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC), 1992.

Za pozycjonowanie tego serwisu odpowiada Sunrise System.

Copyright © 2007 - Biomasa | Realizacja: SoftTree.pl | Programowanie: Maszyna.pl